Ik was vergeten   Het lawaai   Van honderd stoelen   Net verlaten   Dat ze kraken   In de stilte   Of wat dat had moeten zijn      Ik was vergeten   Mijn nieuwe pak   Drie keer gedragen   Doffe donker   Dat me eigenlijk   Zonder tranen   Misschien best wel goed zou staan      Ik was vergeten   Witte gympies   Niet zo slim   Op natte aarde   Ik troost me wel   Met de gedachte   Nog niet geroutineerd te zijn      Ik was vergeten   Goed te eten   Weinig koffie   Blik op grond   Een dag als dit   Heeft nooit een reden   Een verstandig mens te zijn      Ik was vergeten, glad vergeten   Maar vandaag, hoe mooi het brein   Ik was vergeten, dat vergeten   Wat het beste weg kan zijn      Wel het verdiet )   Nooit de persoon )   Nooit de persoon )    Maar soms de pijn ) 2x      Ik was vergeten, glad vergeten   Hoe mooi het is iets kwijt te zijn      Nooit de persoon maar kleine dingen   Te verbannen uit mijn brein   En dat het soms een enkele keer   Hoe mooi het is iets kwijt te zijn