In de stad Amsterdam   Waar de zeelieden lallen   Tot hun nachtmerries schallen   Over oud-Amsterdam      In de stad Amsterdam   Waar de zeelieden dronken   En als een wimpel zo lam   In de dokken gaan ronken      In de stad Amsterdam   Waar de zeeman verzuipt   Vol van bier en van gram   Als de morgen ontluikt      In de stad Amsterdam   Waar de zeeman ontwaakt   Als de warmte weer blaakt   Over Damrak en Dam      In de stad Amsterdam   Waar de zeelieden bikken   Zilv'ren haringen pikken   Bij de staart, uit de hand      En van de hand in de tand   Smijten zij met hun knaken   Want ze zullen hem raken   Als een kat in het want      En ze stinken naar aal   In hun grofblauwe truien   En ze stinken naar uien   Daarmee doen ze hun maal      En na dat maal staan ze op   Om hun broek dicht te knopen   En dan gaan ze weer lopen   En het boert in hun krop      In de stad Amsterdam   Waar de zeelui gaan zwieren   En de meiden versieren   Buik aan buik, lekker klam      En ze draaien hun wals   Als een wentelende zon   Op de klank dun en vals   Van een accordeon      En zo rood als een kreeft   Happen zij naar wat lucht   Als opeens met een zucht   De muziek het begeeft      En met een air van gewicht   Voeren zij dan met spijt   Weer hun Mokumse meid   Weer terug naar het licht      In de stad Amsterdam   Waar de zeelui gaan zuipen   En maar zuipen en zuipen   En dan nog maar een keer zuipen      Zuipen op het geluk   Van een hoer van de Wallen   Of een Hamburgse hoer   Nou ja, van een goed stuk      Van een slet die zichzelf   En haar deugd heeft geschonken   Voor een gulden of elf   En dan zijn ze goed dronken      En met hun wank'le lijven   Lozen zij dan hun drank   Pissen zoals ik jank   Op de ontrouw der wijven      In de stad Amsterdam   In de stad Amsterdam