In de zwarte wouden der eeuwige stilte  Wordt de warmte verdreven door mijn onmenselijke kilte  De wind, ontwaakt door duisternis en koudheid  Brengt de wolven mee uit de oudheid    Geleid door mijn zieke geest  Geboren onder de volle maan  Verander ik in het bloeddorstige beest  Dat al eeuwen bestaat en nooit zal vergaan...    Na weer een prooi te hebben afgeslacht  Hef ik mijn bebloede klauw in de huilende nacht  De jacht op de mensheid die ik zo veracht  Voedt mijn honger naar oneindige macht...    Als het einde van de nacht is gekomen  Breken de eerste zonnestralen door de bomen  Het beest in mij moet weer een dag rusten  Eer ik weer kan voldoen aan zijn lusten...