Ze hoort hoe hij de trap op komt   Hoe hij zachtjes in zich zelf praat   Z'n sleutels uit zijn jaszak haalt   En ze drie keer vallen laat      Ze hoort de sleutel in het slot   De deur die toch al open stond   Ze weet z'n schoenen in z'n hand   Ze hoort zijn schoenen op de grond      Hij zal niet zeggen waar hij was   Zij zal er niet over beginnen   Ze is van buiten nog zo sterk   Maar zo moe van binnen   Morgen is ze weg      Want ze heeft het wel gehad   Zo gaat het nu al jaren   Ze weet niet eens meer zeker   Of zo ooit gelukkig waren   Maar morgen is ze weg   Morgen is ze weg      Ze ziet hem door haar wimpers heen   Hij heeft één lichtje aangedaan   Nu krijgt hij z'n bloes niet uit   Want hij heeft z'n jas nog aan   En ze ruikt hem als hij naast haar ligt   Met open ogen, op z'n rug   Hij mompelt weterusten   Zij zucht iets onverstaanbaars terug      Hij zal niet zeggen waar hij was   Zij zal er niet over beginnen   Ze is van buiten nog zo sterk   Maar zo moe van binnen   Morgen is ze weg   Morgen is ze weg      Al zo veel nachten zo gelegen   Al zo vaak bij hem weggegaan   Al zoveel anderen ontmoet   En als zo vaak niet gedaan   Maar morgen is ze weg   Morgen is ze weg   Is ze weg      Ze heeft het wel gehad   Ze heeft het lang genoeg verborgen   Lang alleen zal hij het niet redden   Dan zal een ander voor hem zorgen   Maar morgen is ze weg   Morgen is ze weg      Of anders overmorgen