Er klinkt muziek vanachter de barricaden  Terwijl de macht wanhopig vergadert  Alles is verduisterd  In de straten van de stad  En de middenstand blindeert haar etalages  Terwijl soldaat na soldaat zich verzamelt  In het donker aan de rand van de stad  Dit zijn de jaren tachtig  En niet op het plein  Van de Hemelse Vrede  En niet in Teheran of in Praag  Maar hier in Holland in een stad in opstand  Zingen duizend stemmen in koor  Het lied van de wanhoop  Slaan duizend stokken op een ritme  Een bevroren nacht door  Er vallen stenen uit de hemel  Op de schilden  Van de slaven van de macht  Je hoort gejuich en loeiende sirenes  En wie het nog niet heeft begrepen  Je vecht tegen je eigen leger  Dit zijn de jaren tachtig  En niet op het plein van de Hemelse Vrede  En niet in Santiago  Niet in Warschau  Maar hier in Holland  In een stad in opstand  Zingen duizend stemmen in koor  Het lied van de wanhoop  Slaan duizend stokken op een ritme  Een bevroren nacht door  En misschien wordt deze slag verloren  In een storm van bruut geweld  Maar geen enkel volk is ooit overwonnen  Dat zich tot de laatste man verzet  Dit zijn de jaren tachtig  In een stad in opstand  Bestreden met traangas  Met het geweer in de aanslag  En het verstand op oneindig  Marionetten van het gezag  Tegen een weerloze vijand  In een stad in opstand  Zingen duizend stemmen in koor  Het lied van de wanhoop  Slaan duizend stokken op een ritme  Een bevroren nacht door  En misschien wordt deze slag verloren  In een storm van bruut geweld  Maar geen enkel volk is ooit overwonnen  Dat zich tot de laatst man verzet  Tot de laatste man verzet